

سربازنامه مجموعهای از نامههای سربازانی است که هرکدام از جایی میان گلوله، خاک و مرگ، برای کسی در دوردست مینویسند؛ برای مادر، معشوق، برادر، دوست یا حتی آیندهای که شاید هرگز نبینند. اما این نامهها فقط روایت جنگ نیستند؛ روایت انسانهاییاند که در میان کشتن و کشتهشدن، هنوز به عشق، گرسنگی، خاطرات کودکی، ترس و معنای زندگی فکر میکنند. سربازنامه، مجموعهای از آخرین حرفهای انسانهایی است که نمیدانند نامهشان به مقصد میرسد یا خودشان.